Historiek
|
19 December 1999. Die dag vierden we het 20-jarig bestaan van de Heistse Badmintonclub – afgekort HEIBAC. Maar laat ons even terugblikken naar hoe het allemaal begon…
Stichter Willy Cortens vertelt dat hij badminton als sport heeft leren kennen bij het leger. De grote hangars daar waren zeer geschikt om badminton te spelen en stilaan heeft hij daar de smaak te pakken gekregen. In zijn buurt woonden heel wat jonge mensen die geregeld met elkaar optrokken. In de zomervakantie hadden zij echter weinig om handen en daarom stelde Willy voor om eens badminton te spelen buiten op straat. Er kwam toch nooit veel verkeer langs en zo gezegd, zo gedaan. Na verloop van tijd werd een badmintonterrein gemaakt naast het huis en gingen ze ook wedstrijdjes spelen. Naarmate de zomervakantie vorderde, groeide dan het idee om een club op te richten en verder te badmintonnen in een sporthal.
Na heel wat rondschrijven en inlichtingen inwinnen, werd er dan een stichtingsvergadering georganiseerd op 18 december 1979. Om deze aan te kondigen, werden er onder andere strooibriefjes rondgedeeld op de tentoonstelling van de vogelbond in Pijpelheide. De opkomst op de vergadering was niet zeer talrijk, maar toch werden er enkele mensen bereid gevonden om de bestuurstaken op zich te nemen : initiatiefnemer Willy Cortens werd voorzitter, Leon Monnaie secretaris en André Verstrepen schatbewaarder. Er werd toelichting gegeven over badminton en over het oprichten van een club door iemand van de Nederlandstalige badmintonliga (nu : Vlaamse badmintonliga) en ook door een afgevaardigde van de gemeentelijke sportraad.
Op 10 februari 1980 kon er dan voor de eerste maal badminton gespeeld worden in de luchtdraaghal ‘de blaas’ te Booischot. Deze zou voortaan elke zondagavond tussen 18 en 23 uur ter beschikking gesteld worden van de Heistse badmintonclub. In het begin werd het nodige materiaal ter beschikking gesteld door BLOSO. Door hen werd bovendien ook een gratis lessenreeks aangeboden. Daar HEIBAC zich had aangesloten bij de Nederlandstalige badmintonliga, hebben ook zij de club niet in de steek gelaten en de nodige lessen gegeven om de beginners op het goede spoor te zetten. Om geldig lid te zijn, moest er een medisch attest bezorgd worden aan de Liga. Zij die er van het prille begin bij waren, zullen zich nog wel herinneren dat de dokter toen naar de ‘blaas’ is gekomen (zodat de leden niet speciaal naar de huisarts moesten) en er een massale ‘medische’ keuring heeft gehouden.
Al snel bleek dat er enkele spelers begonnen uit te blinken en zo werd besloten om ook eens aan een tornooi deel te nemen. Het eerste tornooi waaraan enkele HEIBAC-leden hebben deelgenomen, vond plaats in Temse. Met goeie moed vertrokken ze naar hun eerste officiële wedstrijd, maar de teleurstelling na het spelen was groot. Slechts 1 speler was er in geslaagd om 1 set te winnen. Maar niet getreurd het volgende seizoen (‘81-‘82) werd er beslist om deel te nemen aan de provinciale badmintoncompetitie met twee ploegen : 1 herenploeg en 1 gemengde ploeg. En daar deden ze het nog zo slecht niet. De gemengde ploeg werd kampioen in ‘2de provinciale gemengd’ en promoveerde dus al na hun eerste seizoen. In de club zelf werden er ook heel wat wedstrijden gespeeld en op basis daarvan werd er een sterkteladder opgesteld. Deze werd ook onlangs opnieuw ingevoerd en vooral de hoger geklasseerde spelers doen hun uiterste best om hun plaats op de ladder te verdedigen of om op te klimmen. Ook het jaarlijkse clubkampioenschap is ondertussen een klassieker geworden, waaraan heel wat leden van alle niveaus deelnemen.
Maar niet alles was rozengeur en maneschijn. De luchtdraaghal was het beste dat er in die tijd in de buurt te vinden was en waar enkele uren gereserveerd konden worden, maar de verlichting was er niet alles. Bovendien was er in het Heistse 1 persoon die over de sleutel beschikte en waar men telkens op zondagavond de sleutel moest gaan halen. Maar soms was die persoon niet thuis en kon er dan ook niet gespeeld worden.
Al heel snel telde de club een groot aantal leden (bijna 100), maar daar er in de luchtdraaghal slechts negen terreinen (5 voor dubbelspel en 4 voor enkelspel) ter beschikking waren gedurende 1 avond in de week, moest men er iets op verzinnen zodat toch iedereen aan zijn trekken kon komen. In eerste instantie deed men er alles voor om een paar avonden in de week over de ‘blaas’ te beschikken, maar dat lukte niet. Daarom had men een bord gemaakt waarop alle terreinen en uren stonden. Iedere speler had zijn eigen jeton en kon dan zijn plaatsje reserveren door de jeton op het bord te plaatsen. Als hij niet onmiddellijk kon spelen, kon hij in de kleine kantine naast de luchtdraaghal eerst iets gaan drinken.
Na verloop van tijd heeft HEIBAC dan toch een trainingsavond in de week meer kunnen bekomen. Op die dag speelde er ook een volleybalploeg in 1 derde van de hal. Deze telde net als de badmintonclub zowel mannelijke als vrouwelijke leden. Een toffe anekdote uit die tijd was dat er toen slechts 1 douchecabine beschikbaar was. Menigeen denkt lachend terug aan die ‘after’trainingen.
Een ander probleem dat zich stelde, was dat de gemengde competitieploeg die na haar eerste seizoen in de provinciale competitie reeds promoveerde, niet meer in de ‘blaas’ competitie mocht spelen. Men oordeelde immers van hogerhand dat deze niet meer aan de normen voldeed. HEIBAC moest dus op zoek naar een ander onderkomen voor haar competitiewedstrijden. Maar ook dat probleem werd opgelost. De gemengde ploeg mocht haar ‘thuis’wedstrijden spelen in een sporthal te Edegem die voor die gelegenheid in onderverhuring werd genomen. Van deze sporthal werd eveneens gebruik gemaakt voor alle competitiewedstrijden toen de luchtdraaghal in 1983 letterlijk de lucht ingevlogen was. Omdat men toen voor de competitie een spoedregeling moest treffen, zijn alle wedstrijden op verplaatsing dat jaar voor Nieuwjaar gespeeld en de ‘thuis’wedstrijden erna. Voor de trainingen is men in die periode verhuisd naar de turnzaal van de gemeenteschool in Begijnendijk.
Vanaf 12 augustus 1985 waren de problemen van het zoeken naar een sporthal opgelost. In Booischot was er een nieuwe sporthal – ‘De lichten’ genaamd – gebouwd waar HEIBAC sindsdien zijn thuishaven heeft.
Naast badminton zijn er in die 20 jaar al heel wat activiteiten georganiseerd voor en door de leden. Zo heeft men ooit deelgenomen aan de volksspelen van SK Pijpelheide, is men met zijn allen een dagje gaan vissen op zee, heeft men ook deelgenomen aan een voetbal- en een volleybaltornooi, wordt er af en toe een bowling georganiseerd, noem maar op. Een jaarlijkse traditie was ook de HEIBAC-barbecue – die sinds 1997 vervangen is door een Breugeldag. En ook het competitie-etentje is ieder jaar weer van de partij.
Wat zeker ook het vernoemen waard is, zijn de jeugdtrainingen. Gans in het begin, is Willy Cortens samen met enkele andere geïnteresseerden een cursus gaan volgen bij de Liga voor ‘initiator’. Oorspronkelijk gebruikten zij hun geleerde vaardigheden om zichzelf verder te bekwamen in de sport en om beginnelingen in de club op te vangen. Na enige tijd is Willy Cortens dan gestart met het trainen van de geïnteresseerde jeugdspelers op woensdagnamiddag. Ondertussen is die jeugdbegeleiding overgenomen door enkele andere ervaren spelers en uitgegroeid tot een niet meer weg te denken activiteit in onze club.
In de loop van die 20 jaar zijn er al heel wat mensen de revue gepasseerd in het HEIBAC-bestuur, maar Willy Cortens is altijd trouw gebleven aan het voorzitterschap tot hij in 1997 omwille van gezondheidsredenen de fakkel heeft moeten doorgeven. Samen met zijn zoon die toen secretaris was, heeft hij ontslag genomen. Kurt Holemans en Eric Nolmans werden toen tot voorzitter respectievelijk secretaris verkozen. Het ontslag van Eric Nolmans als secretaris had een lange zoektocht naar een opvolger tot gevolg. Daar er zich niemand kandidaat stelde, heeft Kurt Holemans die taak op zich genomen en werd Luc Nieuwenhuys aangeduid als 3de voorzitter uit de geschiedenis van HEIBAC.
Heibac is zo uitgegroeid tot een badmintonclub voor competitiespelers en recreanten. Iedereen kan er zijn gading vinden. Recreanten kunnen er zich wekelijks een paar uurtjes komen ontspannen in een ongedwongen sfeer. De competitiespelers kunnen er komen trainen om hun beste beentje voor te zetten tijdens de wedstrijden. Ondertussen telt HEIBAC 10 competitieploegen : 4 gemengde, 3 herenploegen en 2 damesploegen en een jeugdploeg.
|
Indien u
opmerkingen
of suggesties hebt i.v.m. de
site mag
u steeds een e-mail sturen naar de webmaster
!! |